24 Ώρες Rally Raid Greece 2013

5...4...3...2...1....GO !!!!

Δημοσίευσηαπό kermit » Τετ Δεκ 04, 2013 2:28 am

Αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω σκέψεις και εμπειρίες με για τον αγώνα που πέρασε, μιας και αρκετοί με ρωτάτε.

24ώρες αντοχής ανθρώπων και υλικών(με ψυχή), 3η συμμετοχή φέτος. Μια συμμετοχή που για να επιτευχθεί πήραν κατάρες θεοί και δαίμονες από το στόμα μου, μιας και διαδοχικά ακύρωσαν την συμμετοχή τους 1) ο κλασικός συνοδηγός μου, με τον οποίο μαζί ξεψαρώσαμε, 2) ο εργάτης μου(παρέδωσε πνεύμα το μοτερ) και 3) τα πολύτιμα μηχανικά μέρη της μετάδοσης του αυτοκινήτου μου, τα οποία 7 μέρες πρίν την εκκίνηση, μια κοπελίτσα απρόσεκτα τους γάμησε τα πέταλα όταν έπεσε πάνω στον παρκαρισμένο κόκκινο σίφουνα. Αναπληρωτής συνοδηγός βρέθηκε, και ο αγώνας χρόνου για να φτιαχτεί το αυτοκίνητο πέτυχε, με την βοήθεια των Παναγιώτη Θεοδωρίδη (μηχανικός) και Πάζη Γιώργου(ανταλλακτικα), και τελικά 6 ώρες πρίν την εκκίνηση της Αθήνας, βιδώθηκε στην Θεσσαλονίκη η τελευταία βίδα. Ο εργάτης όμως δεν κατάφερε να χωρέσει στην πίεση του χρόνου, και έμεινε ανοιχτός, εκτός αυτοκινήτου…

Ήταν ίσως ο καλύτερος αγώνας που πάτησα. Ο καιρός, ο ανταγωνισμός, το αυτοκίνητο, όλα μύριζαν μπαρούτι…25 συμμετοχές στην κατηγορία, και 5 στην Entry, και μετά από την πρώτη ειδική με βροχή και πολύ ομίχλη καταλήγουμε στην 5η θέση, με άψογο αυτοκίνητο. Η δεύτερη ειδική μας βρίσκει με περισσότερη βροχή, έχουμε κερδίσει μια θέση με προσπέραση, και λιγη ώρα μετά από τις άλλαγές της διαδρομής λόγω πεσμένων βράχων στο δρόμο, μπαίνουμε σε ένα διαβολικό δύσκολο ανηφορικό χιλιόμετρο βγαλμένο από trophy. Τα μοτέρ στους κόφτες, τα cayman μανιωδώς ψάχνουν για προσφυση, όσοι έχουν μπλοκέ τα κλειδώνουν και βγαίνουν. Όσοι δεν έχουν, βάζουν τους εργάτες. Οι υπόλοιποι καταδικασμένοι. Μαθαίνουμε ότι 8 αυτοκίνητα έχουμε μείνει μόνο σε όλη την ειδική πλέον. Στο 70% της διαδρομής το jimny πατάει σε ροδιά από προηγούμενο όχημα που γλίστρισε, και μοιραία γλιστράει και αυτό προς την εξωτερική του δρόμου. Λίγα εκατοστά ακόμη και κινδυνεύει με τούμπα. Κλείνει και τον δρόμο. Βρέχει και είναι 2 τη νύχτα. Δεν υπάρχει συνέχεια, είναι το τέλος λέω. Ένα wrangler τρώει μέτρο-μετρό με τον εργάτη του να ανεβει. Μετά από 1 ωρα περίπου με φτάνει, αλλά δεν μπορεί να δέσει κάπου, ούτε χωράει να περάσει. Εμφανίζονται από μηχανής θεοί και τα 2 τελευταία jimny που εναπομειναν στον αγώνα, Παλτζούδης Φώτης (Ζ2)και Αρίστος Σούκας(Ζ3), οπου με πολλές γεωμετρικές πατέντες, καταφέρνουν να με ξεκολλήσουν, και να πατήσουμε όλοι σταθερό χώμα στις 7 το πρωι….

Στο Δίστομο το πρωί, μιάμιση ώρα μετά,μας περιμένουν δύσκολες αποφάσεις. Μονο 3 αυτοκίνητα μένουν χωρίς ποινή, όλοι οι υπόλοιποι έχουν χάσει την ειδική. Μαθηματικά είμαι στην 4η θέση. Η επόμενη ειδική πρέπει να αρχίσει περίπου 9 και να τρέξουμε για άλλες 6,5-7 ώρες, χώρια την επιστροφή στην Αθήνα, χωρίς καθόλου ξεκούραση από όλη την βραδινή περιπέτεια. Και μέτά από αυτά μας περιμένει το ταξίδι επιστροφής στην Θεσσαλονίκη. Με τις 3 πρώτες θέσεις λοιπόν ήδη τελειωμένες, έπρεπε να το υποστούμε όλο αυτό, για να καταταχτούμε 4οι στην καλύτερη (απόλυτα εφικτό) για να πλασαριστώ στην 2η θέση του πρωταθλήματος με 36 έναντι 37 βαθμών του (άξιου) Μπερσή.
Έκρινα ότι ήταν προτιμότερο να ξεκουραστώ επιτέλους….. Τα μαθηματκά νικήσαν το πάθος.

Πολλά ακόμη θα μπορούσα να πω για τον αγώνα. Η προσπάθεια του απεγκλωβισμού από κάποιους συναγωνιστές (ενώ άλλοι που χρησιμοποίησαν τους ιμάντες μου για να κάνουν 50 μέτρα τον εργάτη τους για να καταφέρουν να πιαστούν από κάπου, δήλωσαν ότι κουράστηκαν αφού τραβήχτηκαν, και έφυγαν….) Το γεγονός ότι με τον καινουριο μου συνοδηγό δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή κάτι χειρότερο ή καλύτερο για έναν από τους 2 -και οι 2 υπήρξαν ισάξια καταπληκτικοί. Η οργάνωση που θέλει ακόμη πολλή δουλειά για να κάνει έναν σοβαρό αγώνα με ασφάλεια,(πολύ μεγάλη κουβέντα). Το γεγονός ότι αν απλά επέλεγα να μην μπώ στον βούρκο, αλλα να αφήσω την ειδική στην μέση, θα μου έδινε την ίδια ακριβώς ποινή, αλλά θα μου επέτρεπε να ξεκινήσω την τελευταία ειδική σε φυσιολογική ώρα, και μάλιστα μπορεί και με 1-2 ώρες ύπνο.. Τη γαμω-τύχη μου, που με όλα τα στραβά της προετοιμασίας μου δεν κατάφερα να φτιάξω τον εργάτη, τον οποίο αν τον είχα θα ήμουν σε 10 λεπτά έτοιμος για συνέχεια.. Το ότι εγκατέλειψα έναν αγώνα για παράγοντες που δεν έχουν να κάνουν με αγώνες raid.. και άλλα πολλά.

Η εμπειρία ήταν πάντως συναρπαστική. Ευχαριστώ όσους με βοήθησαν και ήταν δίπλα μου με όποιο τρόπο ο καθένας. Και τον κόκκινο σίφουνα επίσης, τον μεγάλο μου έρωτα!


Εικόνα
Εικόνα
Η φωτό προφανώς είναι τραβηγμένη μετά απο κάποιο φλέρτ μου με θάμνους....! Καλά, μπορεί και δεντράκι, αν κρίνω απο τον στραβό προβολέα....


Το σημείο που μας κράτησε ακίνητους για 5 ώρες περίπου...
Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα


Για τον Αρίστο βέβαια, το να κερδίσει τον συγκεκριμένο αγώνα στην ENTRY ήταν σαν να κλέβει εκκλησία, διότι οι απαιτήσεις ήταν για πραγματικά έμπειρα πληρώματα. Τα υπόλοιπα γατάκια δεν φτουρούσαν μπροστά του. Στην ΓΕΝΙΚΗ κατάταξη (Ζ2/Ζ3) βγήκε 8ος.... 8)
Εικόνα
Μπορεί βέβαια να μας πεί και ο ίδιος την εμπειρία του!!
Άβαταρ μέλους
kermit
HJC Member
 
Δημοσιεύσεις: 444
Εγγραφή: Σάβ Αύγ 04, 2007 8:50 pm
Τοποθεσία: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό Αρίστος » Πέμ Δεκ 05, 2013 12:22 am

Θα πω και εγω απο την δικια μου πλευρα λιγο πως ηταν τα πραγματα.

Οι ιδεες στο να τρεξουμε στον 24ωρο ηταν εδω και αρκετα χρονια ριζομενες τον θαυμαζα σαν αγωνα και ολο ελεγα οτι θελω να τρεξω , ωσπου και το αποφασησα φέτος να τρεξω.

Οσο αφορα την προετιμασια μας καναμε οτι μπορουσαμε και ολα εγιναν στο τσακ μιας και χρονος δεν υπηρχε.

Φτανοντας οι ημερες της εκκινησης ειμασταν ολο αποριες για το πως πρεπει να τρεξουμε πως μετραμε μετρα και το τη πρεπει να κανουμε ωστε να το διασκεδασουμε οσο γινεται ( γτ για να περασουμε καλα εγινε ολο αυτο) Ο Χρηστος και αλλα παιδια που τρεχουν σε αγωνες μας κατατοπισαν.

Ξεκιναμε λοιπον πρωτη ειδικη με 4χ4 και αργα ωστε να κινουμαστε παντου ανετα και με δυναμη. στο 1ο μισαωρο αρχισαμε να προσπερναμε και να συνανταμε εμπρος τα πρωτα οχηματα η που ειχαν καποια βλαβη η πηγαιναν πιο αργα.
Καπου στα μισα της διαδρομης η λασπη στα χωραφια της Θηβας ηταν τοση που ηταν σαν να οδηγαγαμε στον παραδεισο...δεν ειχα ξανατρεχει ποτε με τοσο μεγαλη ταχυτητα σε τοση πολυ λασπη ..ο μονος τροπος να εχουμε την προσφυση ηταν να εχουμε συνεχως το ποδι του γκαζιου στο πατωμα για να πηγαινουμε εκει που πρεπει και οχι οπου μας παει η λασπη.
Η βενζινη τελειωνε προς το τελος της πρωτης ειδικης και ηταν στο οριο μεχρι το τελος της.
Μεσο οσο ενα ρεζερβουαρ πατωμα εβγαζε 150 χλμ το πολυ.
Ηδη μεχρι τοτε πολλα οχηματα ειχαν πεσει σε χαντακια λογο της ολισθηροτητας εμεις απο την πολυ λασπη ειχαμε χασει ηδη τους εμπρος εσωτερικους θολους και ο προφηλαχτιρας κρεμοτανε ( τον δεσαμε με εναν ιμαντα και συνεχισαμε)
Στην πρωτη σταση ..ισα που στερεωσαμε τον προφυλαχτηρα ...βγαλαμε και τους μασπιεδες που κρεμοντουσαν και συνεχισαμε για την 2η ειδικη.
Καποια στιγμη μετα απο την πρωτη ωρα ειχαμε μπερδευτη λιγο με τον δρομο ψαχνοντας την 61 τουλιπα..εκει τυχεα συνανταμε τον Φωτη αλλος με jimny και μας δειχνει που βρισκομαστε οπου και συνεχιζουμε μαζι.
Σε καποιο Σεδ μας ενημερωνουν οτι παρακατω εχει ζορια και πολυ λασπη ..εμεις ολο χαρα συνεχιζουμε κανονικα.
Που να φανταστουμε οτι εκει θα γινει πολεμος....4 ανηφορες πατημενες με τοση λασπη που τα καιμαν δεν εβρισκαν προσφυση πουθενα. Εκει μας κοπηκε το συρμα του εργατη στην προσπαθεια να δεθουμε απο αλλο οχημα που τα καταφερε. εκει ξανα κρεμασε ο προφυλαχτιρας και λιγα μετρα παραπανω να ειναι ο Χρηστος κολημενος σε ενα χαντακι και να εχει μεινει κ απο μπαταρια. Με 3-4 ωρες προσπαθειας και ομαδικοτητας τα 3 πληρωματα με τα jimny ανεβικαμε ολα τα λασπομενα κοματια.
Πολυ κουρασμενοι και με τα αυτοκινητα ζορισμενα με ποινη φτανουμε στο Διστομο οπου εμεις αποφασιζουμε να το παμε μεχρι τελους μιας και ειχαμε μεινει μονο 2 οχηματα για την Ζ3 .
Στα πρωτα 10 χλμ της 3ης λυνεται η μπαρα που κραταει της εμπρος ροδες παραληλες και ο ενας τροχος κοιταει αριστερα και ο αλλος δεξια. Εκει μαζι με τον αδελφο μ και συνοδηγο τον Θεμη μετα απο μιση ωρα καταφερνουμε και βιδωσαμε την μπαρα που ειχε φυγει.
Αποφασιζουμε παρολη την ατυχια μας να συνεχισουμε τον αγωνα εστω λιγο πιο χαλαρα να μην ξαναχαλασει.
Στην πορεια βλεποντας οτι ολα λειτουργουν καλα ανεβαζουμε ρυθμους φτανοντας στο τελος την ειδικης μεσα απο πολλα δυνατα χαντακια οπου και περναγαμε με ταχυτητα και με πολυ και βαθεια λασπη οπου και περασαμε. Τερματιζοντας η χαρα ηταν απιστευτη μονο και μονο που jimny οδηγος συνοδηγος λειτουργησαν αψογα και καναμε αυτο τον αθλο.
Ο συνοδηγος και αδελφος μου παρολο που δεν ειχε ξαναδει roadbook με gps δεν μου εχασε ουτε στροφη.
Τελικα εχοντας τους καλητερους χρονους για Ζ3 το jimny ενα χλμ αφου τερματισε και την τελευταια ειδικη ...μειναμε απο τρομπα νερου 1 χλμ πριν το βαθρο . Οπου και μας ανακοινωσαν χθες οτι η νικη μας δεν μετραει γτ το οχημα επρεπε να φτασει μεχρι την πλατεια κοτζια με δικες του δυναμεις.

Εμεις νιωθουμε πρωτοι για τον αγωνα μας ...ολα οσα ζησαμε-τραβηξαμε και με καλους χρονους.

Εμεις περασαμε τελεια του ιπιαμε το αιμα και δοκιμαστηκαμε σε εναν αγωνα που θυμιζε πιο πολυ trofy λογο τεραιν.
Άβαταρ μέλους
Αρίστος
HJC Member
 
Δημοσιεύσεις: 1630
Εγγραφή: Πέμ Σεπ 07, 2006 7:08 pm
Τοποθεσία: Αθήνα Αγ.Αναργυροι

Δημοσίευσηαπό Αρίστος » Πέμ Δεκ 05, 2013 12:29 am

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

καπως ετσι το γυρισαμε το κακομοιρο μετα απο ολα αυτα!
Η ζημιες αν εξαιρεσουμε τα πλαστικα ειναι μια τρομπα νερου και ρουλεμαν το ενος τροχου.
Άβαταρ μέλους
Αρίστος
HJC Member
 
Δημοσιεύσεις: 1630
Εγγραφή: Πέμ Σεπ 07, 2006 7:08 pm
Τοποθεσία: Αθήνα Αγ.Αναργυροι

Δημοσίευσηαπό tetrakinisimag » Παρ Δεκ 06, 2013 4:28 pm

.
Εικόνα

Μοναδικός αγώνας, μοναδικές συνθήκες, μοναδική δυσκολία…

Το Pilot Beach Resort 24 Ώρες Rally Raid Ελλάδα 2013 ολοκληρώθηκε την προηγούμενη Κυριακή, μετά από απίστευτη περιπέτεια για τα πληρώματα. Οι καιρικές συνθήκες, οι χειρότερες για την Κεντρική Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια, δημιούργησαν ένα σκηνικό που ταίριαζε με το χαρακτήρα ενός αγώνα αντοχής, αλλά ταυτόχρονα έφερε πληρώματα και αυτοκίνητα στα όριά τους.

Εικόνα

Λάσπη, ομίχλη, έντονη βροχή, χιόνι, πάγος και κατολισθήσεις έβαλαν τα όρια, οδηγώντας στην ακύρωση της δεύτερης, μεγάλης, ειδικής για τις μοτοσικλέτες και τα αυτοκίνητα της Z1 Open κατηγορίας. Οι μοτοσικλέτες δεν ξεκίνησαν καν μετά από απόφαση των αγωνοδικών της Α-ΜΟΤΟΕ, ενώ στα αυτοκίνητα η ειδική ματαιώθηκε όταν στους αγωνοδίκες της ΟΜΑΕ έγινε ξεκάθαρο ότι κανένας από τους αγωνιζόμενους δε θα ολοκλήρωνε την ειδική εντός χρόνου! Η πληροφορία από το ΣΕΔ στην Στρώμη μιλούσε για ομίχλη και πάγο, όπως επιβεβαίωσε και η επικοινωνία με τους Φώτη Κουτσουμπό και Ναυσικά Βασιλειάδου.

Στο αγωνιστικό κομμάτι τις εντυπώσεις κέρδισε σίγουρα η μάχη ρόδα-ρόδα των Βασίλη Μπούδρου (Husaberg) και Δημήτρη DOC Αθανασουλόπουλου (KTM), που κρίθηκε για μόλις 7 δευτερόλεπτα, μετά από 600+ χιλιόμετρα!!! Οι δύο Έλληνες αναβάτες μοιράστηκαν ειδικές και εντυπώσεις, μην αφήνοντας περιθώρια στους ξένους. Στα δυσάρεστα η απροθυμία της Ιταλικής Ομοσπονδίας να δώσει starting permission στους Ιταλούς αναβάτες, με αποτέλεσμα να χαθεί η ευκαιρία να δούμε στο παιχνίδι και τον Christian Pastori.

Στα αυτοκίνητα της Z1 Open οι Βούλγαροι Slavchev Desislav και Staynova Margarita με το εξελιγμένο Mercedes G500, δεύτεροι το 2012, δεν άφησαν περιθώρια σε κανέναν. Κέρδισαν και τις δύο ειδικές που μέτρησαν και ανέβηκαν πρώτοι στη ράμπα του τερματισμού, εκμεταλλευόμενοι την εμπειρία τους στις συνθήκες, μια και έχουν τρέξει στο Berlin-Breslau. Οι νικητές του Hellas Rally Raid Ισραηλινοί Raz Heymann και Hillel
Segal με το πρωτότυπο Layogev Segal, έμπειροι με συμμετοχές ακόμη και στο Dakar, είχαν τη στιγμή τους στην πρώτη ειδική και αρκέστηκαν στη δεύτερη θέση. Οι Ιταλοί Cangi Vincenzo και Manfredini Paolo με Isuzu D-Max ολοκλήρωσαν το βάθρο, που για πρώτη φορά στην ιστορία του αγώνα δεν είχε Έλληνες. Και δεν είχε γιατί οι Σταύρος Δημητριάδης και Παναγιώτης Κάλφας με το Mitsubishi Pajero, πέρα από τα προβλήματα με τα φρένα, σταμάτησαν να ξετουμπάρουν τον Raz! Οι Φώτης Κουτσουμπός και Ναυσικά Βασιλειάδου είχαν προβλήματα με το Land Cruiser, οι Ιγνάτιος Ορφανός και Σάκης Ματθαίου έμειναν από βενζίνη και οι Σπύρος Πέτροβιτς και Άγγελος Σταθόπουλος είχαν ένα τρακάρισμα. Οι Hristov, Kalinkov και Lieshout εγκατέλειψαν από έξοδο.

Στη Ζ2 οι Μανώλης Νταής και Μανώλης Ξανθός με το Wrangler βασίστηκαν στην… τροφάδικη εμπειρία τους στη λάσπη και τερμάτισαν πρώτοι, κερδίζοντας δύο ειδικές και τερματίζοντας δεύτεροι στη άλλη. Οι περσινοί νικητές Κωνσταντίνος Σταματάκης και Χρήστος Τσαλιγόπουλος με το Jimny κέρδισαν την πολύ δύσκολη δεύτερη ειδική και πέτυχαν μία πανάξια δεύτερη θέση. Οι Ιταλοί Roberto Mussi και Dal Pra Eleonora με το τεράστιο Land Rover 130, παρόλο που έχασαν τη δεύτερη ειδική, οδήγησαν τόσο καλά που ανέβηκαν τρίτοι στο βάθρο. Οι Δημήτρης Κούτζιος και Βασίλης Συρμάνογλου πέτυχαν την καλύτερη θέση τους σε 24ωρο, τερματίζοντας τέταρτοι. Στην κατηγορία των Νέων οι Κώστας Λούβαρης και Αλέξανδρος Παπαχριστόπουλος με το Jimny ήταν ουσιαστικά οι μόνοι τερματίσαντες, αφού οι Αρίστος και Θέμης Σούκας, επίσης με Jimny, εγκατέλειψαν μετά το τέλος της τρίτης ειδικής.

Ήταν ο 24ωρος με τις περισσότερες ξένες συμμετοχές, 26 τον αριθμό, τα καλύτερα αυτοκίνητα με αποκορύφωμα το Hilux και το L200, τις μεγαλύτερες μάχες, ιδίως στις μοτοσικλέτες, τις δυσκολότερες συνθήκες. Σίγουρα δεν ήταν ο καλύτερος, αφού από ένα σημείο και μετά δε μπορείς να τα βάλεις με τον καιρό, αλλά ήταν ο πιο συναρπαστικός, αυτός στον οποίο ο τερματισμός ισοδυναμούσε με νίκη. Άντε και του χρόνου!!!

Φωτογραφίες https://www.facebook.com/media/set/?set ... 764&type=3
Αποτελέσματα https://www.facebook.com/media/set/?set ... 764&type=3

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα
._
Κάποιοι θεωρούν τις "κοντές" μειονέκτημα.
Οι υπόλοιποι διαβάζουν Τετρακίνηση Mag.
www.tetrakinisimag.gr
Το ελληνικό περιοδικό για το 4Χ4
Άβαταρ μέλους
tetrakinisimag
 
Δημοσιεύσεις: 560
Εγγραφή: Παρ Οκτ 28, 2005 3:16 pm

Δημοσίευσηαπό kermit » Τρί Δεκ 10, 2013 12:53 am

Θέλω να κάνω μια επισήμανση/διευκρίνηση, μιας και στην προηγούμενη δημοσίευσή μου σχετικά με την προσωπική μου εμπειρία, έκανα μια αναφορά στην οργάνωση. Και επειδή ένα forum είναι δημόσιο(αρα και η ανάρτησή μου), και ταυτόχρονα διανύουμε μια περίοδο που οι raid αγώνες έχουν τεθεί στο στόχαστρο κάποιων, με πρόσχημα την ασφάλεια, θα μου επιτρέψετε/ανεχτείτε δυο λόγια ακόμη, για να μην μειώσω την προσπάθεια κάποιων, αλλά και να ξεκαθαρίσω την θέση μου και την γενικότερη στήριξή μου ΥΠΕΡ αυτών που προσπαθούν ακόμη για αυτούς τους αγώνες.

Σε καμία περίπτωση ΔΕΝ θεωρώ ότι ο 24ωρος είναι ενας αγώνας καρμανιόλα. Ούτε ο συγκεκριμένος 24ωρος ήταν. Τουλάχιστον ως προς την σχεδίασή του. Οι απαιτήσεις ταχύτητας δεν είναι τέτοιες ώστε να θέτουν σε κίνδυνο τα πληρώματα, και στο roadbook όλα τα περίεργα σημεία ήταν και φέτος γραμμένα ξεκάθαρα ώστε να γίνονται αντιληπτά έγκαιρα. Σύν τα διάσπαρτα σημεία ελέγχου από ανθρώπους έτοιμους να βοηθήσουν από μια σχετικά κοντινή απόσταση.

Σαφώς και σε έναν τέτοιο αγώνα οι συνθήκες δεν μπορούν να είναι αποστειρωμένες, διοτι η φύση, ο καιρός και το τεστ αντοχής μηχανών και ανθρώπων μπορούν να φέρουν τον δικό τους κίνδυνο. Όμως αυτό το έχουμε μάλλον όλοι οι αγωνιζόμενοι στο νού μας όταν ξεκινάμε.

Η δική μου αναφορά στο θέμα της ασφάλειας αφορά κυρίως το Tracking System. Δεν ξέρω αν είναι απαραίτητο για την διοργάνωση ενός τέτοιου αγώνα ή αν είναι μια μια εξτρα πολυτέλεια. Πάντως τα παράπονα υπήρξαν και πέρυσι, και φέτος. (και αν δεν κάνω λάθος ήταν το ίδιο σύστημα και σε διαφορετική διοργάνωση του 2012 όπου δεν δούλεψε καν?) Και υπήρξαν και από άλλα στόματα τα ίδια παράπονα. Δεν είναι τυχαίο αυτό.
Δεν γνωρίζω αν φταίει το σύστημα, ή οι άνθρωποι από πίσω. Αν είναι θέμα κόστους, νομίζω ότι οι περισσότεροι αγωνιζόμενοι, θα έδιναν και κατι παραπάνω για να υπάρχουν πχ περισσότεροι άνθρωποι στις οθόνες, ή καλύτερο σύστημα. Το γεγονός ότι δεν έχουμε σοβαρούς τραυματισμούς τα τελευταία χρόνια οφείλεται σίγουρα στον σωστό σχεδιασμό, αλλά και στην εμπειρία των πληρωμάτων. Δεν είναι όμως απίθανο ενδεχόμενο, και το tracking δεν λειτουργεί προληπτικά, αλλά υπάρχει για τον εντοπισμό και την διαχείριση ενός συμβάντος ΑΦΟΥ γίνει. Και ο έγκαιρος εντοπισμός της ακινησίας από την οργάνωση, πάσχει σημαντικά. Είναι πολλά τα χιλιόμετρα που είμαστε μόνοι και διάσπαρτοι και είναι μεγάλες οι νύχτες αυτήν την εποχή.

Μιλώντας για πρόσωπα και καταστάσεις, στην δική μου εμπειρία με το κόλλημα στην νυχτερινή ειδική, αφού άνοιξε από την μεριά μου ο δίαυλος επικοινωνίας με την Κα Κωνσταντίνα Αθανασίου, η τηλεφωνική επικοινωνία από την μεριά της υπήρξε συχνότατη, οι προσπάθειες για λύσεις άμεσες και το ενδιαφέρον της για την εξέλιξη συνεχόμενο.

Αυτά για να μην δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις σε ότι ανέφερα, από όποια μεριά. Είναι μεγάλη η προσπάθεια των διοργανωτών, και είναι κρίμα ένα τόσο σημαντικό κομμάτι σαν το tracking να μην ακολουθεί, μετά από τόσες διοργανώσεις και εμπειρία. Ευχή και ελπίδα να αναβαθμιστεί σημαντικά.
Άβαταρ μέλους
kermit
HJC Member
 
Δημοσιεύσεις: 444
Εγγραφή: Σάβ Αύγ 04, 2007 8:50 pm
Τοποθεσία: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό kermit » Τρί Δεκ 17, 2013 12:20 am

Μια μικρή γεύση απο το ξεκίνημα της περιπέτειας...
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=yef3L-WJK7E[/youtube]
Άβαταρ μέλους
kermit
HJC Member
 
Δημοσιεύσεις: 444
Εγγραφή: Σάβ Αύγ 04, 2007 8:50 pm
Τοποθεσία: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό tetrakinisimag » Δευτ Δεκ 23, 2013 1:26 pm

Εικόνα
Κάποιοι θεωρούν τις "κοντές" μειονέκτημα.
Οι υπόλοιποι διαβάζουν Τετρακίνηση Mag.
www.tetrakinisimag.gr
Το ελληνικό περιοδικό για το 4Χ4
Άβαταρ μέλους
tetrakinisimag
 
Δημοσιεύσεις: 560
Εγγραφή: Παρ Οκτ 28, 2005 3:16 pm

Δημοσίευσηαπό tetrakinisimag » Δευτ Δεκ 23, 2013 1:26 pm

Εικόνα
Κάποιοι θεωρούν τις "κοντές" μειονέκτημα.
Οι υπόλοιποι διαβάζουν Τετρακίνηση Mag.
www.tetrakinisimag.gr
Το ελληνικό περιοδικό για το 4Χ4
Άβαταρ μέλους
tetrakinisimag
 
Δημοσιεύσεις: 560
Εγγραφή: Παρ Οκτ 28, 2005 3:16 pm

Προηγούμενη

Επιστροφή στο Αγώνες 4x4

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης